GİDERİM BU ŞEHİRDEN!

 

Sende buldum coşkuyu, koştum sokaklarında.
Sende buldum dostluğu, dolaştım parklarında.

Ne hayaller kurardım, gençliğimi yaşarken.
Kuşlar gibi uçardım, eş ve dostla gezerken.

Ne kadar da safmışım, inandım vaatlere.
Gönlümü kaptırmışım, sahte gülücüklere.

Yıkıldı bütün dünyam, hayatım zindan oldu.
Nerde o tatlı hülyam? Artık gül gibi soldu.

Giderim bu şehirden, soluk bile almadan.
Gömdüm anılarımı, adını hiç anmadan.

Gezdim gurbet illerde, şüphe ile bakarak.
Dolaştım vadilerde, bulamadım bir durak.

Yolumu kaybetmişken, çaresizlik içinde.
Ümidimi yitirmişken, perişan bir biçimde.

Açıldı nurdan kapı, dediler gir içeri.
Âlemlerin sultanı; “hadi koş kalma geri!”

Baktım nur cemaline, heyecan aldı beni.
Düştüm ol dizlerine, “kalk; kabul ettik seni!”

Yeniden gelmiş gibi, sarıldım hayatıma.
Tekrar dönemem geri, sığındım Sübhan’ ıma.

Birden açtım gözümü, gördüğüm rüya imiş.
Hakka salam özümü, bana bir ikaz imiş.

Güldalı artık uyan, çevir yönün kıbleye.
Ömrün olmasın ziyan, yüzünü sür secdeye.

Avni Bozkaya

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: